โดย วรากรณ์ สามโกเศศ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์  มติชนรายวัน วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2549 ปีที่ 29 ฉบับที่ 10239

เรียน ท่านผู้ชุมนุมข้างทำเนียบ

ผมเขียนจดหมายนี้จากสวนจตุจักรด้วยความรู้สึกที่ไม่เป็นสุข ไม่ใช่ด้วยเหตุผลที่เป็นกลุ่มสนับสนุนนายกฯ แต่เพราะอาลัยในความสัมพันธ์เดิมที่ท่านพวกเอ็นจีโอทั้งหลายเคยมีกับพวกผม เคยช่วยเหลือเกื้อกูลกันมา และบัดนี้ต้องมาอยู่กันคนละฝ่าย

ผมไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเหตุใดจึงไม่มีเอ็นจีโอของจริงมาอยู่กับฝ่ายผมเลย ไปอยู่ข้างทำเนียบกันเสียหมด มันเกิดอะไรขึ้นและต่อไปข้างหน้าเราจะกลับมาเป็นหนึ่งเดียวกันอีกได้หรือไม่ อาจารย์นักวิชาการทั้งหลายก็เหมือนกันเคยเป็นปากเป็นเสียงให้พวกผมคนยากจนมาตลอด พวกท่านกำลังจะทอดทิ้งพวกผมแล้วหรืออย่างไร

พวกท่านอย่าเกลียดผมเลยครับ จะว่าจะด่าทอยังไงว่ารับเงินมาเชียร์นายกฯ ก็ช่วยฟังผมบ้าง ผมก็ลูกผู้ชายคนหนึ่ง ก็ขอแอ่นอกรับว่ามีความจริงอยู่ คิดดูง่ายๆ พวกผมหาเช้ากินค่ำ เรียนจบประถมหกบ้างไม่จบบ้าง ถึงจะรักท่านนายกฯ ยังไงก็ตาม แต่การเดินทางมากรุงเทพฯ อย่างนี้มันมีโสหุ้ยมากมาย ไหนจะค่าอาหาร ค่าใช้จ่ายจิปาถะต่อวัน ถ้าผมไม่มีผู้อุปถัมภ์บ้าง แล้วจะอยู่รอดได้อย่างไร

พวกผมไม่เหมือนพวกท่านที่แสนสุขสบาย กลางคืนเลิกชุมนุมแวะกินข้าวต้ม กลับบ้านนอน พอเย็นอาบน้ำผัดหน้านวลมาชุมนุมอีก แต่สำหรับพวกเราการมีชีวิตรอดในแต่ละวันมันเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย

พวกผมไม่เข้าใจชัดเจนหรอกว่าความชอบธรรมของผู้นำคืออะไร จริยธรรมของผู้นำคืออะไร ไม่เข้าใจว่าโกงกินมันเลวร้ายแค่ไหน เพราะพวกผมก็ได้ยินแต่เรื่องโกงกินบ้านเมืองมาทุกยุคทุกสมัย และก็ไม่เห็นคนใหญ่คนโตคนไหนติดคุกสักคน ท่านจะให้ท่านทักษิณของผมติดคุกคนเดียวหรือครับ (ได้ข่าวว่าเมื่ออดีตรัฐมนตรีคนหนึ่งที่ติดคุก เพราะแกหนีไปแล้วยังมาจ๊อกกิ้งรอบสถานีตำรวจ ถ้าแกไม่รักสุขภาพ ป่านนี้ก็ยังคงอยู่อย่างมีความสุข) ถ้าผมเป็นท่าน ผมก็ต้องเอาให้รวยแบบท่านแหละครับ ของอย่างนี้จะไปว่ากันได้ยังไง

ถึงคนจะว่าท่านและครอบครัวสาดเสียเทเสียยังไง แต่ส่วนที่ท่านทำให้ประเทศชาติก็มากกว่า ในสายตาผมหักลบกันแล้วผมว่าท่านใช้ได้ ท่านเป็นนายกฯ คนแรกที่เอาเงินมาให้พวกผมกู้แกมแจก คนอื่นไม่เห็นมีใครทำอะไรให้ผมเห็นเจ๋งๆ สักคน ยาเสพติดท่านก็จัดการเรียบวุธไป 2-3 พันคน แล้วจะไม่ให้ผมเชียร์ท่านยังไง นี่คือสิ่งที่ผมคิดอยากมาเชียร์ท่านนายกฯ เองอย่าง บริสุทธิ์ใจ แต่มันมาเองไม่ได้ มันจึงเป็นอย่างที่เห็นนี่แหละ

บางท่านอาจบอกว่าผมคิดอะไรสั้นๆ ไม่รู้อะไรลึกซึ้งว่าท่านนายกฯ ทำอะไรไว้บ้าง พวกผมมีระดับมาตรฐานศีลธรรมจรรยาไม่สูง ขาดความซื่อสัตย์สุจริต ผมสารภาพว่าผมไม่เข้าใจหรอกไอ้เรื่องหุ่นเรื่องหุ้น เรื่องประชานิยมแจกของแจกเงิน เพราะผู้รู้แต่ว่าผมได้ก็พอใจแล้ว ที่โรงเรียนก็ไม่ได้สอนผมให้คิดอะไรยาวๆ ท้องที่ผมหิวมันมักทำให้คิดอะไรยาวๆ ไม่ได้ โทรทัศน์ก็เห็นแต่บันเทิงและมีแต่ข่าวของรัฐบาล

ยิ่งเรื่องศีลธรรมและจริยธรรม ผมมองไปรอบตัวก็เห็นแต่จ้องกอบโกยกันเป็น ส่วนใหญ่ถ้ามีโอกาส แล้วอย่างนี้ท่านจะให้ผมทำอย่างไรในเมื่อผมไม่มีตัวอย่างให้เลียนแบบ กำนัน ผู้ใหญ่ อบต. อบจ.หรือครับ นั่นแหละครับตัวดีทั้งนั้น

ผมมาคิดดูเท่าที่พอจะมีสติปัญญา ก็เห็นว่าหากพวกผมมีความรู้ มีเงินมีทอง พอลืมตาอ้าปากได้ สังคมและระบบการศึกษาสอนให้ผมคิดเป็นมากกว่านี้ ผมอาจไปร่วมชุมนุมอยู่ฝ่ายเดียวกับท่านเหมือนเพื่อนผมบางคนที่ตอนเด็กเคยเรียนหนังสือด้วยกันก็ได้

เพื่อนผมพวกนี้มันได้เรียนหนังสือ เพราะพ่อแม่มันพอมีเงินส่งเรียน เมื่อตอนเด็กๆ บ้านมันก็รวยกว่าบ้านผมไม่มากนักหรอก แต่ตอนนี้บ้านมันนั่งปิคอัพกันแล้ว แต่ผมกับลูกยังขี่จักรยานอยู่เลย ผมไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมฐานะเราจึงแตกต่างกันตอนนี้ บ้านผมก็ไม่ใช่คนขี้เกียจแต่ทำเท่าไหร่ๆ มันก็ไม่พอกิน ถ้าหลวงช่วยผมมากกว่านี้ มันกับผมคงไม่รวยต่างกันขนาดนี้หรอกนะ ยิ่งถึงชั้นลูกแล้ว ลูกมันกับลูกผมคงไม่ห่างกันลิบลับ

หวังว่าคงไม่มีใครอ่านจดหมายผมเพียงครึ่งๆ กลางๆ แล้วสรุปว่าพวกผมรับเงินมาเชียร์กันทุกคน ผมเพียงแต่บอกด้านความจำเป็นของผม อย่าลืมนะครับว่าคนหาเช้ากินค่ำมันไม่มีหัวจิตหัวใจเรื่องการเมือง เรื่องความถูกต้องอะไรได้มากนักหรอก เพราะมันไม่มีเวลามากนักให้คิดใคร่ครวญ ไม่เชื่อดูการชุมนุมสนับสนุนนายกฯ ของพวกหากินในกรุงเทพฯ ดูก็ได้ มีอยู่แค่ 2-3 วัน ก็หายไปหมดแล้ว ไม่เหมือนพวกท่านส่วนใหญ่ที่มีเวลามาตะโกนออกกำลังหลอดเสียงกันทุกค่ำคืน และระหว่างที่แผดเสียงดอกเบี้ยก็บานให้ท่าน

ที่ผมสงสัยก็คือพวกผมรักใครก็รักจริง แสดงตัวออกมาไม่อิดเอื้อน แต่พวกท่านที่ไม่ชอบนายกฯ นั้น เห็นอาจารย์อะไรท่านหนึ่งบอกว่าชอบนั่งอยู่บนรั้ว ตามสำนวนฝรั่ง ดูลมดูทางแล้วจึงจะโดดลงมาบนฝั่งหนึ่งของรั้ว ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่ามันแปลว่าอะไร คิดแต่ว่ามัวแต่ไปนั่งทนโท่ประหลาดแบบนั้น ไม่อายเด็กอายลูกหลานมันบ้างหรืออย่างไร

พวกผมอยากให้ท่านนายกฯ อยู่ต่อไป พวกผมก็ต้องออกแรงกันละครับ คนละนิดคนละหน่อยก็ยังดี โผล่หน้าให้เห็นบางตอนเพื่อให้ดูหนักแน่นก็เอาดี ผมคิดแบบคนโง่ๆ นะครับ ถ้าอยากให้นายกฯ อยู่แต่พวกพลังเงียบนั่งงอมืองอเท้าไม่ช่วยอะไรเลยนอกจากเอาแต่ส่งใจช่วยแล้ว ท่านนายกฯ จะอยู่ได้ยังไง ท่านจะไม่อายใจตัวเองในวันหลังบ้างหรือว่าไม่ได้ช่วยบ้านช่วยเมืองเลยในเวลาคับขัน

ผมเขียนมาแบบคนจบปอหกแบบนี้แหละ ไม่บอกว่าเป็นกลาง หรือรักประชาธิปไตย หรืออยากให้คนไปเลือกตั้ง หรืออยากให้บ้านเมืองสงบไม่วุ่นวาย เพราะใครพูดแบบนี้ มันเหมือนบอกใบ้น่ะว่าเป็นพวกเดียวกับผม

ผมอยากจบด้วยการบอกว่า พวกผมไม่เขลาจนพอเชื่อว่าจะลืมตาอ้าปากกว่านี้ ถ้าท่านนายกฯ ได้อยู่ต่อ อาจดีขึ้นบ้างเพราะได้กู้ แต่ไม่ว่าใครจะมาจะไป สุดท้ายแล้วพวกผมก็จะจนเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง อยากให้ผมมีความคิดอะไรอย่างที่ท่านมีกัน ช่วยผมให้ลืมตาอ้าปากและคิดได้ซิครับ

อย่าลืมนะครับ อาจารย์และท่านเอ็นจีโอทั้งหลายอย่าทิ้งพวกผม หลังงานนี้แล้วช่วยกลับมาเป็นปากเป็นเสียงให้พวกผมต่อไปเหมือนเดิมด้วย

จาก ผู้ชุมนุมจตุจักร

หน้า 6