นักเศรษฐศาสตร์คนแรกๆ ที่สร้างแบบจำลองเพื่อทำนายผลการเลือกตั้งประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา คือ ศาสตราจารย์เรย์ แฟร์ (Ray C. Fair) แห่งมหาวิทยาลัยเยล แฟร์เป็นนักเศรษฐศาสตร์ผู้ชำนัญด้านเศรษฐศาสตร์มหภาค และมีหน้าที่สอนวิชาเศรษฐมิติด้วย การสร้างแบบจำลองดังกล่าวนี้ก็เพื่อให้การเรียนการสอนวิชาเศรษฐมิติมีชีวิตชีวาสนุกสนาน และน่าสนใจ แฟร์เผยแพร่ผลงานในรูปบทความวิชาการเรื่อง "The Effect of Economic Event on Votes for President" ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการ The Review of Economics and Statistics (May 1978) แฟร์ปรับปรุงแบบจำลองเพื่อเพิ่มพูนศักยภาพของพลังในการให้คำทำนาย จากบทความในปี 2521 กลายเป็นหนังสือเรื่อง Predicting Presidential Elections and Other Things (Stanford University Press, 2002) ในอีก 24 ปีต่อมา

ตามแบบจำลองของแฟร์ ผลการเลือกตั้งประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาขึ้นอยู่กับตัวแปร 3 ชุด อันได้แก่ อัตราการเติบโตของระบบเศรษฐกิจ อัตราเงินเฟ้อ และข่าวดี (Good News) หากระบบเศรษฐกิจเติบโตในอัตราสูง เงินเฟ้อต่ำ และมีข่าวดี ผู้ที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอยู่ก่อนแล้วมีแนวโน้มที่จะรักษาตำแหน่งไว้ได้ ทั้งนี้ข่าวดีหมายถึง จำนวนไตรมาสในช่วง 15 ไตรมาสแรกของประธานาธิบดีคนปัจจุบันที่อัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจสูงกว่าอัตราขั้นต่ำขั้นหนึ่ง อัตราการเติบโตขั้นต่ำนี้ บางครั้งแฟร์กำหนดไว้ที่ 3.2% สำหรับยุครัฐบาลบุช หากอัตราการเติบโตของรายได้ประชาชาติต่อหัวสูงกว่า 2.9% ก็ถือเป็นข่าวดีแล้ว

แบบจำลองของแฟร์ใช้ในการทำนายการเลือกตั้งประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา 22 ครั้ง ปรากฏว่า คำทำนายถูกต้อง 19 ครั้ง ในการเลือกตั้งปี 2543 แฟร์ทำนายถูกต้องว่า อัลเบิร์ต กอร์ ได้รับ Popular Votes มากกว่าบุช จูเนียร์ และคำทำนายใกล้เคียงความเป็นจริง แต่กอร์แพ้ Electoral Votes เนื่องเพราะปัญหาในการนับคะแนนเลือกตั้งในมลรัฐฟลอริดา

ในทันทีที่บุช จูเนียร์รับตำแหน่งประธานาธิบดีในเดือนมกราคม 2544 แฟร์ก็เสนอคำทำนายว่า บุช จูเนียร์ ยากที่จะแพ้การเลือกตั้ง เมื่อมีการปรับตัวเลขเศรษฐกิจมหภาค แฟร์ก็ปรับคำทำนายอย่างต่อเนื่องนับตั้งแต่เดือนมกราคม 2546 เป็นต้นมา แฟร์เสนอคำทำนายเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม 2547 ว่า บุช จูเนียร์ จะได้รับ Popular Votes 57.7% (ดูตารางที่ 2)

แบบจำลองการทำนายผลการเลือกตั้งประธานาธิบดีแห่งสหรัฐฯ ที่น่าสนใจอีกแบบจำลองหนึ่งเป็นผลงานของศาสตราจารย์ดักลาส ฮิบส์ (Dougas Hibbs) แห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ซึ่งปัจจุบันย้ายไป Goteborg University ประเทศสวีเดน แบบจำลองของฮิบส์มีชื่อว่า Bread and Peace Model เนื่องเพราะฮิบส์เลือกใช้ตัวแปรอธิบาย (Explanatory Variables) 2 ชุด อันได้แก่ ความรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจ (Bread) และศานติสุข (Peace) แบบจำลองนี้ใช้อธิบายผลการเลือกตั้งประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาได้ดีระหว่างปี 2495-2535 แต่ให้คำทำนายที่ผิดพลาดในการเลือกตั้งปี 2539 และ 2543 ฮิบส์ระมัดระวังในการใช้ Bread and Peace Model ในการทำนายผลการเลือกตั้งปี 2547 เพราะไม่แน่ใจว่า แบบจำลองมีข้อบกพร่องในเชิงโครงสร้างหรือไม่

ฮิบส์ฟันธงว่า บุช จูเนียร์ จะชนะการเลือกตั้งด้วยปัจจัยทางเศรษฐกิจ แม้การทำสงครามอิรักจะทอนคะแนนนิยมของบุช แต่จำนวนทหารอเมริกันที่ตายระดับ 1,000 คน ต้องนับว่าน้อยนิด เมื่อเทียบกับสงครามเกาหลีและสงครามเวียดนาม ฮิบส์พบว่า ประธานาธิบดีที่ก่อสงครามทั้งสองล้วนพ่ายแพ้การเลือกตั้งในเวลาต่อมา หรือมิฉะนั้นพรรคต้นสังกัดล้วนพ่ายแพ้การเลือกตั้งในเวลาต่อมา

นักเศรษฐศาสตร์บางคนเสนอความเห็นว่า การฟื้นตัวทางเศรษฐกิจอาจให้ประโยชน์แก่บุช แต่การฟื้นตัวที่ไม่ช่วยเพิ่มการจ้างงาน ที่เรียกกันว่า Jobless Recovery ไม่น่าจะเป็นประโยชน์ต่อบุช ในประการสำคัญ การกระจายรายได้เลวร้ายลง เนื่องจากนโยบายภาษีอากรให้ประโยชน์แก่ชาวอเมริกันที่ฐานะดี ขณะเดียวกันรัฐบาลบุชละลายการจัดสรรบริการสุขภาพอนามัยและบริการสาธารณะอื่นๆ แก่คนยากจน

แบบจำลองการทำนายผลการเลือกตั้งประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาที่สมบูรณ์นั้นไม่มี ผู้สร้างแบบจำลองจึงต้องปรับแบบจำลองให้มีพลังในการให้คำทำนายอยู่เสมอ แบบจำลองเหล่านี้ทำหน้าที่ "อ่านใจ" ของประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง หากประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งเปลี่ยนแปลงประพฤติกรรมในขั้นรากฐาน แบบจำลองที่เคยทำนายผลการเลือกตั้งได้อย่างถูกต้อง ก็อาจให้คำทำนายที่ผิดพลาดได้ เนื่องจากแบบจำลองมีปัญหาในเรื่องโครงสร้าง

ภายใต้สถานะของแบบจำลองที่มีอยู่ในปัจจุบัน นักเศรษฐศาสตร์และนักรัฐศาสตร์จำนวนหนึ่งร่วมกันฟันธงว่า บุช จูเนียร์ จะยึดเก้าอี้ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาต่อไปได้