=ยุทธศาสตร์เอฟทีเอ อาเซียน-จีน/ไทย-จีน

ยุทธศาสตร์การเจรจา

* ผลักดันการเจรจาเอฟทีเอ อาเซียน-จีน ต่อไป

* ผลักดันเอฟทีเอ ไทย-จีน ในระดับสูง โดยใช้ความสัมพันธ์ทางการเมือง

สนับสนุนการเจรจา เช่น Joint Economic Commission ระดับรองนายกรัฐมนตรี

* เป็นหุ้นส่วนนโยบาย "Go West" ของจีน โดยเฉพาะด้านการลงทุน สร้างสัมพันธ์ภูมิภาคต่อภูมิภาค (Local to local linkage) เช่น จีนตอนใต้กับไทยภาคเหนือ

*ใช้สายสัมพันธ์ ภาคเอกชนทำธุรกิจร่วมกันฉันมิตร เน้นความร่วมมือ แสวงประโยชน์ สร้างแนวร่วมบุกประเทศที่สาม

แนวทางการเจรจา

* ควรครอบคลุมสินค้าและบริการทุกรายการ โดยสินค้า/บริการอ่อนไหวให้มีเวลาในการปรับตัว

-สินค้า เน้นสินค้าเกษตร/เกษตรอุตสาหกรรม เฟอร์นิเจอร์ เครื่องตกแต่งบ้าน ยานยนต์และชิ้นส่วน แฟชั่น

-บริการ เน้นบริการสาขา การจัดจำหน่ายสินค้า การท่องเที่ยว ภัตตาคาร สุขภาพ/สปา การศึกษาและขนส่งทางอากาศ

-การลงทุน เน้นด้านการพัฒนาระบบสาธารณูปโภค เกษตร/เกษตรอุตสาหกรรม ยาและเวชภัณฑ์ เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร(ไอซีที) แฟชั่น

* เจรจาแก้ไขปัญหาด้านมาตรการที่ไม่ใช่ภาษี(เอ็นทีเอ็ม) เช่น SPS, TBT ทั้งระดับส่วนกลางและรายมณฑล และสร้างความร่วมมือ เช่นการทำ Mutual Recognition Agreement (MRA)

* เจรจาทำความเข้าใจเกี่ยวกับขบวนการออกใบอนุยาต ระบบการขนส่ง การกระจายสินค้า

การดำเนินการต่อไป

จะต้องมีการจัดทำ position paper สำหรับผลักดันทุกระดับ ใช้การบริหารการนำเข้าที่เหมาะสม ศึกษาข้อมูลระบบภาษีและกฎระเบียบภายในของประเทศจีนในมณฑลต่างๆ ที่สำคัญ ทำการเจาะตลาดรายภูมิภาคขยายผลเอฟทีเอภาคตะวันออก มีการพัฒนาทั้งด้านเศรษฐกิจและการค้า เช่น เซี่ยงไฮ้ เจียงซู เจ้อเจียง ปักกิ่ง เทียจิน ชานตง เหลียวหนิง จี้หลิน เฮยหลงเจียง กวางตุ้ง ฟูเจี้ยน ส่วนภาคตะวันตกที่มีศักยภาพ ได้แก่ ยูนนาน เสฉวน เฉินตู ฉงชิ่ง สำหรับกลยุทธ์ในการเข้าตลาด จะทำการสำรวจตลาด สร้างภาพลักษณ์สินค้าไทย จัดไทยแลนด์เอ็กซิบิชั่น ศูนย์กระจายสินค้า ส่งกองทัพนักธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ (intertrader)

=ยุทธศาสตร์การทำ เอฟทีเอ ไทย-สหรัฐ

ยุทธศาสตร์การเจรจา

* เน้นการเป็นหุ้นส่วนทางเศรษฐกิจในระยะยาว

* ทั้งคู่ต้องได้รับประโยชน์ร่วมกัน

* ฝ่ายไทยควรจะยกร่าง Text ในส่วนที่สำคัญต่อผลประโยชน์ของไทย

* จัดลำดับความสำคัญของประเด็นการเจรจา เพื่อให้เกิดภาพว่าสามารถรับอะไร และเสียอะไรได้

* ทำการจัดจ้างบริษัทที่ปรึกษาทั้งในลักษณะ Political Lobbyist และ Consultant ในการเจรจา

* จัดทีมเจรจาในแต่ละเรื่องให้เหมาะสมรับกับทีมของสหรัฐ

* จัดทำ MRA เพื่อช่วยสนับสนุนการเข้าสู่ตลาด

* กำหนดช่วงเวลาในการลดภาษีนำเข้าของไทยอย่างเป็นขั้นตอน

แนวทางการเจรจา

* กรอบการเจรจาเอฟทีเอ ไทย-สหรัฐ จะต้องมีลักษณะ Comprehensive ครอบคลุมทุกรายการสินค้าและบริการ รวมทั้งครอบคลุมทุกประเด็นการค้า

* ในส่วนของการค้าบริการและการลงทุนการเจรจาควรจะเป็นการต่อยอดจาก Treaty of Amity ระหว่างไทย-สหรัฐ

* ประเด็นสำคัญที่ฝ่ายไทยควรตระหนักถึงในการเจรจาคือกฎระเบียบที่แตกต่างกันของแต่ละมลรัฐในสหรัฐ

การดำเนินการต่อไป

จะมีการประสานกันอย่างใกล้ชิดระหว่างภาครัฐ เอกชน และฝ่ายนิติบัญญัติ มีการศึกษารายละเอียดและผลกระทบในการแก้ไขกฎหมาย ทำการประชาสัมพันธ์ให้เกิดความตระหนัก รับรู้ และเข้าใจอย่างทั่วถึง รวมทั้งพัฒนาระบบภายในให้สามารถรองรับการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นจากเอฟทีเอ

=ยุทธศาสตร์การทำเอฟทีเอ ไทย-ญี่ปุ่น

ยุทธศาสตร์การเจรจา

* เน้นการเป็นหุ้นส่วนเศรษฐกิจ

* แสวงหาความร่วมมือทางการเกษตร การถ่ายทอดเทคโนโลยี

แนวทางการเจรจา

* การเจรจาจะต้องเป็น WTO plus มีการให้การปฏิบัติที่เป็นพิเศษและแตกต่าง(S&D) กับไทย ให้เจรจาสินค้าที่ไม่มีปัญหาก่อน(Early harvest) แต่ต้องครอบคลุมทุกสาขา(Nothing to be excluded) โดยเน้นผลประโยชน์ร่วมกันเป็นสำคัญ(Mutual benefit)

สินค้าเกษตร แสวงหาแนวทางความร่วมมือ เรื่อง food safety และ local to local ให้ความสำคัญกับการเจรจาเรื่องสุขอนามัยและสุขอนามัยพืช(SPS) โดยเฉพาะอย่างยิ่งการทำ MRA เพื่อให้การค้าสินค้าเกษตรมีความคล่องตัวมากขึ้น

สินค้าอุตสาหกรรม ให้ความสำคัญกับการจัดทำ MRA เพื่ออำนวยความสะดวกให้การส่งออกมีความคล่องตัวมากยิ่งขึ้น

สาขาบริการ เป็นสาขาบริการที่มีศักยภาพ อาทิ สปา และ Health care การทำงานของช่างเทคนิค การเคลื่อนย้ายบุคคลธรรมดาที่ได้รับการรับรองมาตรฐานฝีมือแรงงานจากกระทรวงแรงงาน และการอำนวยความสะดวกในเรื่องวีซ่าให้แก่นักธุรกิจไทยในการเดินทาง

การดำเนินการต่อไป

เตรียมข้อมูลเชิงลึกสนับสนุน และทราบจุดยืนของไทยในแต่ละสาขาสินค้า โดยประสานข้อมูลระหว่างภาครัฐและเอกชน และระหว่างหน่วยงานของรัฐ ทำการศึกษาวิจัยผลกระทบด้านบวกและลบในเชิงลึกมากยิ่งขึ้น จัดเตรียมท่าทีไทยให้มีเอกภาพ รวมทั้งล็อบบี้ภาครัฐ เอกชน และองค์กรต่างๆ ของญี่ปุ่น

หน้า 20