รายงานพิเศษ  มติชนรายสัปดาห์  วันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2546 ปีที่ 24 ฉบับที่ 1217

ในความเห็นของ แอนดรูว์ วอร์เนอร์ คณะทำงานคนหนึ่งในการจัดอันดับความสามารถในการแข่งขันของโลกของสถาบัน World Economic Forum

ขีดความสามารถทางด้านการแข่งขันของไทยเคลื่อนจากอันดับ 37 ในปี 2545 มาอยู่อันดับที่ 32 ในปี 2546

สะท้อนถึงอัตราการเติบโตของเศรษฐกิจ การลงทุนในประเทศ รวมถึงการใช้งบประมาณกระตุ้นเศรษฐกิจของรัฐบาล

ในปี 2546 เศรษฐกิจไทยคาดว่าจะโตได้ถึง 6% เป็นตัวเลขที่สูงพอสมควร

ปริมาณเงินหมุนเวียนในประเทศค่อนข้างมากจากแรงกระตุ้นของนโยบายภาครัฐบาล รวมทั้งการลงทุนในประเทศค่อนข้างขยายตัว ธุรกิจด้านส่งออกก็ขยายตัวอย่างคึกคัก

จึงไม่น่าแปลกใจว่าอันดับขีดความสามารถในการแข่งขันสูงสุดในโลก 10 อันดับแรกได้แก่ ฟินแลนด์ สหรัฐอเมริกา สวีเดน เดนมาร์ก ไต้หวัน สิงคโปร์ สวิตเซอร์แลนด์ ไอซ์แลนด์ นอร์เวย์ และออสเตรเลีย

ประเทศเอเชียที่น่าสนใจคือ เกาหลี ซึ่งในปี 2545 อยู่อันดับที่ 25 มาปี 2546 เลื่อนมาอยู่อันดับที่ 18

ข้อสังเกตของ แอนดรู วอร์เนอร์

ความสามารถในการแข่งขันของไทยมาอยู่ในระดับใกล้เคียงกับฮ่องกงและมาเลเซีย กระนั้น ไทยก็ยังมีจุดอ่อนอยู่ที่ภาคการผลิต

เพราะปัจจัยที่จะก่อให้เกิดความสามารถในการแข่งขันได้ต้องมีทั้งรายได้เข้าประเทศที่เพิ่มขึ้น และมีการเติบโตของเศรษฐกิจควบคู่กันไป

ที่ผ่านมา ไทยเน้นการผลิตในปริมาณมากๆ และประกาศตัวเป็นฐานการผลิตของภูมิภาค ให้ความสำคัญกับการลงทุนของภาคเอกชน เนื่องจากค่าแรงในประเทศค่อนข้างถูก ดังนั้น สินค้าที่ผลิตออกมาจึงเป็นสินค้าที่ขายในตลาดใหญ่และไม่ค่อยได้ราคา

จากสภาพที่เปลี่ยนแปลงไป ผู้ประกอบการไทยพึงตระหนักว่า ปัจจุบัน ภาพรวมของการแข่งขันกำลังเปลี่ยนแปลงไป ประกอบกับการเข้ามาของจีนที่กำลังมีบทบาทอย่างมากกับระบบเศรษฐกิจโลก น่าจะส่งผลสะเทือนให้ผู้ประกอบการขยับระดับการผลิตไปสู่สินค้าที่มีมูลค่าโดยอิงกับนวัตกรรมและเทคโนโลยีที่ทันสมัย

มีแต่เช่นนี้เท่านั้นจึงจะสามารถขายสินค้าได้ในราคาดีมากขึ้นและมีรายได้เข้าประเทศมากขึ้น

4เรื่องใหญ่ที่ผู้ประกอบการไทยควรเร่งปรับปรุงในความเห็นของ แอนดรูว์ วอร์เนอร์

ประการหนึ่ง เรื่องของการซื้อหาเทคโนโลยีทั้งซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ที่มีลิขสิทธิ์ถูกต้องตามกฎหมาย

ประการหนึ่ง เรื่องการส่งเสริมให้มีการถ่ายโอนเทคโนโลยีทันสมัยจากต่างประเทศ

ประการหนึ่ง เรื่องการพัฒนาคนให้มีความคิดสร้างสรรค์ในการผลิตสินค้ารูปแบบใหม่ๆ

ประการหนึ่ง เรื่องการสนับสนุนให้องค์กรไทยหันมาสนใจด้านการวิเคราะห์และทำการวิจัย โดยรณรงค์ให้มีการจัดงบประมาณสำหรับการวิจัยเอาไว้ส่วนหนึ่ง เพื่อให้สินค้าใหม่ๆ ได้ออกสู่ท้องตลาดมากขึ้น

ในที่สุดแล้ว ทั้ง 4 ประเด็นก็คือพื้นฐานแห่งเศรษฐกิจฐานความรู้

หน้า 101