รางวัลโนเบล สาขาเศรษฐศาสตร์  The Sveriges Riksbank Prize in Economic Sciences in Memory of Alfred Nobel

Web Site ของรางวัลโนเบล

2006 Edmund Phelps จาก Columbia University New York, NY, USA จาก "for his analysis of intertemporal tradeoffs in macroconomic policy" เนื่องจากการดำเนินนโยบายทางเศรษฐกิจมักจะต้องเผชิญกับภาวะได้อย่างเสียอย่างแบบข้ามช่วงเวลา (intertemporal tradeoffs) ของเป้าหมายของนโยบายอยู่เสมอๆ เช่นว่า นโยบายที่ลดอัตราการว่างงานในระบบเศรษฐกิจ (หรือเพิ่มอัตราการขยายตัวของเศรษฐกิจ) มักจะมาพร้อมกับอัตราเงินเฟ้อที่สูงขึ้น หรือการเพิ่มการบริโภคในปัจจุบัน จะไปลดการบริโภคในอนาคต ภายใต้ทรัพยากรที่จำกัด ผลงานของ Edmund Phelps ช่วยทำให้เราเข้าใจภาวะได้อย่างเสียอย่างทั้งสองอันนี้มากขึ้น และนำไปสู่การดำเนินนโยบายทางเศรษฐกิจที่เหมาะสม ( โดย ณ พัฒน์ )

2005 ให้ร่วมกันระหว่าง Robert J. Aumann อเมริกัน-อิสรเอล Center for Rationality, Hebrew University of Jerusalem , Jerusalem, Israel  และ  Thomas C. Schelling  Department of Economics and School of Public Policy, University of Maryland, College Park, MD, USA  สำหรับ "for having enhanced our understanding of conflict and cooperation through game-theory analysis"

2004  ให้ร่วมกันระหว่าง ศาสตราจารย์ Finn Kydland ชาวนอร์เวย์ และ ศาสตราจารย์. Edward Prescott (ซึ่งเป็นศิษย์ กับอาจารย์) จาก "for their contributions to dynamic macroeconomics: the time consistency of economic policy and the driving forces behind business cycles" [ 1 ] 

2003  ให้ร่วมกันระหว่าง Clive W. J. Granger สำหรับงาน "for methods of analyzing economic time series with common trends (cointegration)" และ  Robert F. Engle ผลงานจาก "for methods of analyzing economic time series with time-varying volatility (ARCH)"

2002  ให้ร่วมกันระหว่าง DANIAL  KAHNEMAN สำหรับการนำเอา จิตวิทยา มาประยุกต์ใช้ในงานเศรษฐศาสตร์ โดยเฉพาะในเรื่องของการศึกษาพฤติกรรมมนุษย์ ในการตัดสินใจภายใต้ความเสี่ยง ที่ผลลัพธ์ไม่แน่นอน  และผลงานของ VEMON L. SMITH  ในการใช้การทดลองในห้องทดลอง ในการศึกษาทางสถิติเชิงประจักษ์ โดยเฉพาะการศึกษาเรื่องกลไกตลาด  [ 1 ] 

2001 ให้ร่วมกันระหว่าง GEORGE A. ACKERLOF, A. MICHAEL SPENCE,  และ  JOSEPH E. STIGLITZ,  สำหรับการวิเคราะห์ตลาด ภายใต้ข้อมูลที่ไม่เท่าเทียมกัน ( asymmetric information )

2000 ให้รางวัลระหว่าง  JAMES J. HECKMAN  สำหรับการพัฒนา และวิธีการในการวิเคราะห์ตัวอย่างที่เลือก (  selective samples ) กับ  DANIEL L. MCFADDEN  สำหรับการพัฒนา และวิธีการในการวิเคราะตัวเลือก ที่ไม่ต่อเนื่อง ( discrete choice )

1999 ROBERT A. MUNDELL สำหรับการวิเคราะห์นโยบายการเงิน และนโยบายการคลัง ภายใต้ ความแตกต่างของ ระบบอัตราแลกเปลี่ยน  และการวิเคราะห์ ความเหมาะสมของ  currency areas

1998 AMARTYA SEN สำหรับเศรษฐศาสตร์สวัสดิการ 

1997 ROBERT C. MERTON  และ   MYRON S. SCHOLES  สำหรับเทคนิคใหม่ ในการคิดมูลค่าของอนุพันธ์ (  derivatives ) ทางการเงิน ( พวก forward, futures, option, swap ) 

1996 JAMES A. MIRRLEES and WILLIAM VICKREY สำหรับการศึกษา ในทฤษฎีทางเศรษฐศาสตร์ ของปัจจัย การตัดสินใจ  ภายใต้ข้อมูลที่ไม่เท่าเทียมกัน  ( asymmetric information )

1995 ROBERT LUCAS สำหรับการพัฒนา และประยุกต์ใช้สมมติฐาน ของความคาดหวังอย่างมีเหตุผล (  the hypothesis of rational expectations ) และได้ดัดแปลงไปใช้วิเคราะห์ทางเศรษฐศาสตร์มหภาค วิเคราะห์ และทำให้เข้าใจอย่างลึกซึ้งในเรื่องของนโยบายทางเศรษฐกิจ

1994 ให้ร่วมกันระหว่าง  JOHN C. HARSANYI , JOHN F. NASH  และ  REINHARD SELTEN  สำหรับการบุกเบิกของพวกเขา ในการวิเคราะห์ดุลยภาพ ในทฤษฎีเกมส์ (  the theory of non-cooperative games )

1993 ให้ร่วมกันระหว่าง ROBERT W. FOGEL  และ  DOUGLASS C. NORTH  สำหรับการวิจัย เพื่อวิเคราะห์  ชำระประวัติศาสตร์เศรษฐกิจใหม่ โดยการใช้ทฤษฎีทางเศรษฐศาสตร์ และ วิธีเชิงปริมาณ เพื่อให้สามารถอธิบายเศรษฐกิจ และการเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ 

1992 GARY S. BECKER   สำหรับการที่ เพิ่มพูนบทบาทสำคัญ ของการวิเคราะห์ทางเศรษฐศาสตร์จุลภาค ให้ครอบคลุมมากขึ้นในส่วนของพฤติกรรมของมนุษย์ และการตอบโต้ระหว่างกัน รวมถึงพฤติกรรมของส่วนที่ไม่ใช้ตลาดด้วย

1991 RONALD H. COASE สำหรับการค้นพบ และทำให้ชัดเจน ในเรื่องของต้นทุน ของการทำธุรกรรม  ( transaction costs ) และกรรมสิทธ์ในทรัพย์สิน ( property right )  สำหรับโครงสร้าง และหน้าที่ ของระบบเศรษฐกิจ 

1990 ให้ร่วมกันระหว่าง HARRY M. MARKOWITZ ,  MERTON M. MILLER  และ  WILLIAM F. SHARPE สำหรับการบุกเบิกในทฤษฎีเศรษฐศาตร์การเงิน การลงทุน ( the theory of financial economics )

1989 TRYGVE HAAVELMO สำหรับการชี้แจงอย่างชัดเจน ของทฤษฎีความน่าจะเป็น ซึ่งเป็นพื้นฐานของเศรษฐมิติ และการวิเคราะห์ทางเศรษฐมิติแบบ simultaneous economic structures

1988 MAURICE ALLAIS  สำหรับการบุกเบิกในเรื่องทฤษฎีของตลาด ( the theory of markets ) และการใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ เขาศึกษาตลาดผูกขาดของสินค้าประเภทถ่านหิน ว่าผู้ผูกขาดสามารถตั้งราคาได้ และระดับราคาที่เหมาะสม และทำให้สังคมได้รับความพอใจสูงสุดอย่างไร

1987 ROBERT M. SOLOW สำหรับทฤษฎีการพัฒนาทางเศรษฐกิจ the theory of economic growth.

1986 JAMES M. BUCHANAN, JR. สำหรับการพัฒนา ทฤษฎีทางเศรษฐศาสตร์ และการตัดสินใจ ทางการเมือง โดยดูพื้นฐานของการผูกพันตามสัญญา และรูปแบบการปกครอง  

1985 FRANCO MODIGLIANI สำหรับการบุกเบิกด้านการวิเคราะห์การออม และการลงทุนในตลาดการลงทุน  ( financial markets )

1984 SIR RICHARD STONE  สำหรับความทุ่มเท  ในการพัฒนาระบบของบัญชีรายได้ประชาชาติ  และทำให้มี การปรับปรุงหลักในการวิเคราะห์เศรษฐกิจ อย่างมีหลัก และมีความน่าเชื่อถือขึ้นอย่างมากมาย 

1983 GERARD DEBREU สำหรับการทำรวมเทคนิคในการวิเคราะห์สมัยใหม่ กับทฤษฎีทางเศรษฐ ศาสตร์ และสำหรับการพัฒนาทฤษฎีดุลยภาพทั่วไป (  the theory of general equilibrium )

1982 GEORGE J. STIGLER  สำหรับการศึกษาที่มีผลการพัฒนางานอื่น ๆ อย่างมากในเรื่อง โครงสร้างอุตสาหกรรม     หน้าที่ของตลาด  และเป็นผลให้มีกฎหมายควบคุมด้านระบบเศรษฐกิจ (โครงสร้าง ของตลาด)  และผลกระทบของ กฎหมายควบคุม

1981 JAMES TOBIN  สำหรับการวิเคราะห์ตลาดการลงทุน (  financial markets )  และความสัมพันธ์ ในการตัดสินใจใช้จ่ายเพื่อการลงทุน  การจ้างงาน  การผลิต  กับระดับราคา 

1980 LAWRENCE R. KLEIN   สำหรับการสร้างแบบจำลองเศรษฐมิติ  ( econometric models ) และการนำมาใช้ ในการวิเคราะห์ การเคลื่อนไหวทางเศรษฐกิจ และนโยบายทางเศรษฐกิจ

1979 ให้ผลงานของ THEODORE W. SCHULTZ   และ   SIR ARTHUR LEWIS  สำหรับงานวิจัยบุกเบิกเรื่อง การวิจัยด้านการพัฒนาทางเศรษฐกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัญหาของประเทศกำลังพัฒนา

1978 HERBERT A. SIMON  สำหรับงานวิจัยบุกเบิกเรื่อง กระบวนการในการตัดสินใจ ในองค์กรทางเศรษฐศาสตร์ ( the decision-making process within economic organizations )

1977 ให้ผลงานของ BERTIL OHLIN  และ   JAMES E MEADE สำหรับการปูแนวทาง ของทฤษฎีการค้าระหว่างประเทศ  ( the theory of international trade )  และเรื่องการเคลื่อนย้ายเงินทุน ระหว่างประเทศ ( international capital movements )

1976 MILTON FRIEDMAN  สำหรับความสำเร็จในด้านของการวิเคราะห์การบริโภค ( consumption analysis )  นโยบายการเงิน  และทฤษฎี และการแสดงให้เห็นถึง ความซับซ้อนของนโยบายการรักษาเสถียรภาพ  ( the complexity of stabilization policy ) ทางเศรษฐกิจ

1975 ร่วมกันระหว่าง LEONID VITALIYEVICH KANTOROVICH และ  TJALLING C. KOOPMANS สำหรับการเผยแพร่ ทฤษฎีการจัดสรรทรัพยากรอย่างเหมาะสม ( the theory of optimum allocation of resources )

1974 ร่วมกันระหว่าง GUNNAR MYRDAL  และ  RIEDRICH AUGUST VON HAYEK  สำหรับการบุกเบิกใน ทฤษฎีการเงิน (  the theory of money ) และการแกว่งตัวทางเศรษฐกิจ ( economic fluctuations ) และสำหรับ การวิเคราะห์เชิงลึกของความเป็นอิสระ (หรือการพึ่งพา) ของเศรษฐกิจ และสังคม  และปรากฎการณ์ทางสังคม 

1973 WASSILY LEONTIEF  สำหรับการพัฒนาเทคนิคตาราง  input-output  และการนำมาใช้งาน ในส่วนที่ใช้ในการแก้ปัญหาทางเศรษฐกิจที่สำคัญ  ซึ่งทำให้เห็นปัจจัยต่าง ๆ ที่มีการพึ่งพาซึ่งกัน และกัน

1972 รางวัลมอบให้ SIR JOHN R. HICKS  และ  KENNETH J. ARROW  สำหรับการบุกเบิก ในทฤษฎีด้านดุลยภาพทั่วไป  ( general economic equilibrium theory )  และ ทฤษฎีสวัสดิการ ( welfare theory )

1971 SIMON KUZNETS สำหรับการพัฒนาการจัดทำบัญชีรายได้ประชาชาติ ซึ่งทำให้สามารถเข้าใจ และ วิเคราะห์ได้อย่างลึกซึ้งถึงความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ และโครงสร้างสังคม 

1970 PAUL A SAMUELSON สำหรับการนำวิธีทางวิทยาศาสตร์  มาใช้ในการวิเคราะห์ทางเศรษฐศาสตร์ ด้วยการใช้วิธีการทางสถิติ และยกระดับการวิเคราะห์ทางเศรษฐศาสตร์

1969 รางวัลมอบให้ระหว่าง RAGNAR FRISCH และ JAN TINBERGEN ที่ได้พัฒนา และประยุกต์ dynamic models เพื่อใช้วิเคราะห์ กระบวนการทางเศรษฐศาสตร์